Het jaarlijkse toernooi om het clubkampioenschap van ttv Sorry telde ditmaal een 25 tal deelnemers.
Sven Cammeraat, die drie jaren op rij het kampioenschap in de wacht sleepte –en volgens goed gebruik daarom de wisselbeker mocht behouden- was niet aanwezig om zijn titel te verdedigen, want hij is verhuisd naar ttv Alexandria om op hoger niveau zijn kansen te beproeven.

Verrassende namen

De poulefase leverde 3 verrassende namen op die doorstootten naar de kwartfinale: good old Rens Bijl en 2 jonge leden: Jeroen de Klerk - zijn 2e seizoen, verraste ook bij de Ben Hofstedebokaal- en Jeffrey Penning, die vanavond zijn wedstrijddebuut maakte.  Zij troffen het echter niet met de loting en moesten het opnemen tegen 3 zeer ervaren tegenstanders, die allemaal minstens wel eens in de finale hadden gestaan. De verrassende kwartfinalisten verweerden zich voor wat zij waard waren, maar verdere sensaties bleven uit en zij konden met opgeheven hoofd het toernooi vervolgen.

Zwaargewichten

In de halve finale bevatte qua niveau alleen nog vier zwaargewichten. Alleen Ronald Breuseker kon enigszins een verrassing worden genoemd. Deze goede vierde klasser –altijd goed op toernooien- had in de kwartfinale de hoger gekwalificeerde André Ronner met 2-1 verslagen.
Ronald Breuseker moest het in de halve finale opnemen tegen René Stuivenberg. Maar ook in uitstekend vorm en met zijn sterke backhand kon hij het René toch niet moeilijk genoeg maken en wist zodoende niet de finale te bereiken en moest met een 0-2 nederlaag genoegen nemen.
De andere halve finale ging tussen Dick Vermaat en Frank de Jong. Dick Vermaat was in 2011 nog de sensationele clubkampioen, maar kon de jaren daarna dit niveau niet meer evenaren. Maar misschien vanavond dan toch weer een nieuwe sensatie? Maar helaas voor Dick, volgend jaar kan hij weer dromen van een finale want Frank liet niets aan het toeval over en won overtuigend met 2-0.

De finale

Dus een identieke finale als in het recente toernooi om de Ben Hofstede bokaal twee maanden geleden. Toen trok René Stuivenberg aan het langste eind. René was er op gebrand nu ook eens het clubkampioenschap binnen te halen want die titel had hij nog niet op zijn zegelijst. Hij kwam wel regelmatig in de finale; vorig jaar nog tegen de schier onverslaanbare Sven Cammeraat.
Frank de Jong was ook gebrand op de overwinning, want dat zou zijn derde betekenen, na 2008 en 2015.  Zoals in het hele toernooi werd ook in de finale “the best of three” gespeeld. 
De beide kemphanen gaven onder leiding van arbiter Mark Mourits alles wat ze hadden en het was een mooie open wedstrijd met mooie rally’s. De eerste set ging naar Frank de Jong, de tweede naar René Stuivenberg, zodat een derde set de beslissing moest brengen. De Jong pakte al snel een paar punten voorsprong. Stuivenberg deed wat hij kon maar kon het gat niet verkleinen. De Jong wist een aantal geweldige aanvallen te pareren en zijn voorsprong zelfs nog verder uit te bouwen en de wedstrijd te beëindigen met een 11-4 setwinst.

 

De Jong was opgetogen toen hij van toernooileider Weitman voor de derde keer in zijn tafeltennisloopbaan de gloednieuwe clubkampioenschapsbeker in ontvangst mocht nemen. “Drie keer in 11 jaar tijd, dat is toch wel mooi!!

Andere kampioenen

Zoals gebruikelijk na het clubkampioenschap werden ook de kampioensteam van de voorjaarscompetitie gehuldigd.Dit jaar was er maar een kampioensteam, dat was duo 9, het team van Martin Roozenburg en Ruud Horijon, dat na 2 jaar afwezigheid een geslaagde comeback maakte in de  6e  klasse en dat bekroonde met een kampioenschap. Na de plechtigheden was het tijd voor feest en bleef het nog lang onrustig in sporthal 't Paradijs.

 

foto boven: clubkampioen 2019 Frank de Jong (links) wordt gefeliciteerd door de verliezend finalist René Stuivenberg. Foto onder: beeld uit de finalepartij